Een interview met Roos van der Blom: ‘Gezondheid geeft je toegang tot wat echt jouw hart heeft in het leven’

Roos van der Blom (1986, geboren te Amsterdam en eigenaar van DNA Care) is destijds niet zomaar begonnen met haar praktijk. Hier ging een grote verzameling ervaringen, interesses, opleidingen en ontmoetingen aan vooraf. Wat was voor haar de grootste reden om met DNA Care te starten en wat is haar achtergrond?

Van klassieke talen tot neurowetenschappen

Als je Roos vroeger zou vragen wat ze had willen worden als ze later groot zou zijn, was het antwoord altijd dierenarts. ‘Voor mij stond al op jonge leeftijd vast dat ik dierenarts zou worden. Mensen vroegen weleens waarom ik geen arts voor mensen wilde worden. Ik kom immers uit een medische familie met een vader die een drukke huisartsenpraktijk had en een moeder die apotheker is. Zo hebben ze elkaar destijds ook ontmoet. Eén van mijn zussen is in mijn vader’s voetsporen getreden en ook huisarts geworden en een tante is werkzaam als neurochirurg in Duitsland. Ik deel hun passie voor het helpen van mensen en wist ook zeker dat ik een dienstbaar beroep wilde kiezen. Toch ging mijn hart sterk uit naar diergeneeskunde. Terwijl ik het Gymnasium deed, liep ik graag na schooltijd regelmatig met een dierenarts mee. Van keizersneden en het helpen om kalveren en veulens ter wereld te brengen bij complicaties, tot het liefdevol bijstaan van mens en dier aan het einde van een kostbaar leven.’

Ik vroeg haar waar deze liefde voor dieren vandaan kwam. ‘Ik was anderhalf jaar oud toen ik voor het eerst op een paard zat en was opslag verliefd op deze prachtige dieren. Dat is nooit meer weggegaan. Ik had het grote voorrecht om met paarden op te groeien en op 15-jarige leeftijd een eigen paard te kunnen hebben. Mijn eerste paard, Shirengo, is nog steeds bij mij en is inmiddels 22 jaar oud. De paarden waren mijn inspiratie on dierenarts te worden, maar uiteindelijk ook de reden dat mijn leven een totaal andere wending heeft genomen.’

Op 16-jarige leeftijd kreeg zij een ongeluk met haar paard, waarbij zij ernstig nekletsel opliep. Een intensieve revalidatieperiode volgde. Ze herstelde, maar hield hier veel lichamelijke gevolgen aan over. Een fysiek beroep, zoals dierenarts, werd haar door de neuroloog vanwege de schade aan haar nek afgeraden. Roos koos er daarom voor om klassieke talen te gaan studeren.

‘Ik vond de poëzie, de rijke historie, kunst en wijsheid van oude culturen heel mooi. Latijn was mijn lievelingsvak op de middelbare school en ik had fantastische docenten die mij de liefde voor de klassieke oudheid bijgebracht hebben. Tijdens mijn herstelperiode, toen ik nog nauwelijks kon lopen, laat staan reizen, vond ik het heerlijk om als het ware in de geest te kunnen reizen door mezelf onder te dompelen in de wijsheid en literatuur van oude culturen. Daarna ben ik aan de UvA Klassieke Talen gaan studeren. Het is zo’n bijzonder vakgebied en heeft zoveel meer te bieden dan alleen de kunst van het vertalen. Het zijn voor mij zeer vormende en verrijkende jaren geweest, waardoor ik met andere ogen naar de mens en thema’s als liefde, relaties, ziekte, verlies en uiteindelijk het leven zelf ben gaan kijken. Mijn studiejaren zijn wat dat betreft echt gouden jaren geweest.’

Roos kreeg echter tijdens haar studie opnieuw met gezondheidsproblemen te maken: bij een plotselinge allergische reactie ontwikkelde ze een zogeheten anafylactische shock, wat zonder direct medisch ingrijpen fataal afloopt. Gelukkig was er op tijd medische hulp, maar per ongeluk werd haar driemaal de maximale dosering van een medicijn toegediend en dat had flinke gevolgen. Wat volgde was een lang en moeizaam herstel. Ze hervatte haar studie, maar merkte dat de klachten langer dan verwacht aanhielden. Naast Klassieke Talen studeerde ze inmiddels ook al twee jaar Egyptologie en archeologie aan de Universiteit van Leiden, als specialisatie.

‘Ik hield enorm van mijn studies en het gaf me energie en inspiratie, maar fysiek viel het intensieve programma bij twee universiteiten tegelijk me zwaar. Ik was mijn vitaliteit echt kwijt en heb het op pure wilskracht gedaan. Naast de restklachten van het ongeluk, ontwikkelde ik in dat laatste studiejaar namelijk diverse neurologische klachten en op een gegeven moment kon ik zelfs niet langer dan een kwartier meer lezen, omdat ik alles continu dubbelzag. In eerste instantie werden mijn klachten geweten aan de beschadigde nekwervels.’

Enkele maanden voordat ze zou afstuderen kwam ze vanwege de toenemende neurologische klachten en haar steeds verder verslechterende gezondheid terecht bij een specialist die aandachtig luisterde. Hij vond dat de klachten niet te verklaren waren aan de hand van de eerdere gebeurtenissen. Deze arts maakte een hersenscan, wat een goede keuze bleek te zijn. De scan liet een hypofysetumor zien.

Transformatie door ziekte: een nieuw leven

Het herstel van de tumor – want ook dat herstel kwam er – maakte dat Roos ontdekte hoe belangrijk gezondheid is. ‘Je raakt je vrijheid kwijt,’ vertelt ze. Toen ik hoorde wat de risico’s en consequenties van een hersenoperatie in mijn geval zouden zijn, wist ik direct dat ik mij niet wilde laten opereren. Ik had een enorme liefde voor het leven en was vastberaden om mijn gezondheid te herwinnen, al had ik op dat moment geen enkel idee hoe lang, moeilijk en soms ook eenzaam die weg zou zijn. De weg naar herstel is allesbehalve eenvoudig. Je wordt geconfronteerd met angst (maar leert zo ook je moed en kracht kennen), veel fysiek lijden en onzekerheid over hoe de toekomst eruit zal zien. Het enige wat je wilt is beter worden. En toch was het juist in die ‘dark night of te soul’ dat een enorme kracht in mij ontwaakte. Ik herinner mij nog goed dat ik opnieuw in de MRI-scan lag en plotseling dacht: “Wat zou ik met mijn leven doen als alles mogelijk zou zijn?” En de antwoorden kwamen direct in mij op. Daar ben ik vervolgens naar gaan leven.’

Studeren in de Verenigde Staten

Ze kwam in contact met een vooraanstaand neurowetenschapper uit de Verenigde Staten. Hij inspireerde haar om neurowetenschappen en epigenetica te gaan studeren. Vervolgens kwam zij in aanraking met Functional Medicine, een vakgebied met een brede wetenschappelijke basis, maar een natuurlijke en integrale behandeling van ziekte. Uiteindelijk volgde zij in Amerika ook deze opleiding gevolgd door vele specialisaties op dit gebied, waardoor zij een expert geworden is binnen haar vakgebied. Daarna volgde nog een zesjarige opleiding in Engeland.

‘Het onderzoek en de kennis op het gebied van behandelmethodes als Functional Medicine en vakgebieden als Epigenetica zijn in de Verenigde Staten veel verder gevorderd dan in Nederland. Dit was waar ik naar had gezocht. Hiermee kan ik mensen namelijk op een diepere manier helpen. Symptomen zijn belangrijke signalen van het lichaam. Waarom heb je deze klacht, wat zijn de onderliggende oorzaken en welke factoren hebben tot het ontstaan hiervan geleid? Hoe kunnen we deze klacht in de kern goed behandelen? Dat zijn vragen waar ik mij mee bezig houd. Functional Medicine vormt de basis van wat ik doe, maar ik combineer mijn kennis uit vele andere vakgebieden, zoals neurowetenschappen, epigenetica en EFT. Ook komen hier elementen van oude geneeswijzen in terug. Ik heb enorm veel plezier in studeren en nieuwe kennis integreren. Hoe meer je leert, des te meer besef je hoeveel er nog te ontginnen valt. Ik denk dat ik de rest van mijn leven zal blijven leren. Studeren zit me in het bloed.’

Opvallend is hoe haar cliënten spreken over haar betrokkenheid en invoelende begeleiding tijdens hun traject bij Roos. Sommigen spreken over hoe zij hen geholpen heeft het trauma van een ernstige diagnose of de impact van ingrijpende gebeurtenissen tijdens hun ziekteproces te verwerken. ‘Ik leerde tijdens mijn studies hoe onverwerkt emotioneel trauma op het lichaam slaat en maakt dat het brein het lichaam zelfs tot op DNA-niveau anders aanstuurt. Om die reden heb ik mij ook bekwaamd in een methode die mensen kan helpen om trauma’s beter te kunnen helen en zo het brein weer in balans te brengen. In mijn praktijk zie ik dat mensen veel sneller en beter herstellen, wanneer de vicieuze cirkel van chronische stress en ziekte doorbroken kan worden. Om gezondheid te herwinnen, is het belangrijk om naar de mens in zijn totaliteit te kijken. Met elke gedachte maken we talloze stofjes in ons brein aan die het vermogen hebben de expressie van onze genen en de gezondheid van onze cellen te beïnvloeden. Lichaam en geest vormen in die zin een eenheid en dienen mijns inziens ook als zodanig benaderd te worden.’

Ze vertelt dat soms zelfs al kleine, maar gerichte veranderingen in je levensstijl een grote ommekeer kunnen geven in je gezondheid. Met verhalen van voorbeelden hiervan kun je een boek vullen: ‘Een vrouw had anderhalf jaar extreme duizeligheidsklachten waar geen specialist in het land haar mee kon helpen en voelde zich ontzettend ziek. Ik liet DNA-onderzoek en verdere diagnostiek uitvoeren en die wezen uit dat bepaalde omzettingen in de lever niet goed gemaakt konden worden. Binnen een maand herstelde ze volledig. Sindsdien stuurt ook haar specialist mij met regelmaat patiënten, op basis van de goede ervaringen.

Twee werelden samenbrengen

Roos’ vader was huisarts aan de Nassaukade in Amsterdam en had een praktijk aan huis. ‘In de jaren tachtig was je dag en nacht huisarts. Er bestond toen immers nog niet zoiets als een huisartsenpost. Mijn vader moest dan ook vaak ’s nachts zijn bed uit voor spoedgevallen. Omdat hij in het souterrain praktijk hield, maakten wij als kinderen van dichtbij mee wat zijn werk inhield en hoeveel hij voor zijn patiënten betekende. Ik heb veel spoedgevallen voorbij zien komen. Dit maakte dat ik altijd veel eerbied en respect heb gehad voor de reguliere zorg. Mijn doel is dan ook om in mijn werk twee werelden met elkaar te verbinden en kennis te bundelen, om zo optimale resultaten voor onze gezamenlijke patiënten en cliënten te kunnen bieden.’

Dat doet zij nu ook in de praktijk. Apotheken die zich bezighouden met DNA-onderzoek consulteren haar vanwege haar expertise op dit gebied. Een dag in de week werkt ze met artsen in een artsencentrum voor integrale geneeskunde in Amsterdam en hebben zij waar nodig ook overleg. ‘Ik vraag een apotheker die verbonden is aan mijn bedrijf en de artsen met wie ik samenwerk om mee te kijken naar het behandelplan als mijn cliënten veel medicatie gebruiken om eventuele interacties te voorkomen en andersom vragen zij ook advies aan mij bij chronische aandoeningen waar ik veel succes mee heb geboekt.’

Roos merkt dat artsen in Nederland vaak nog niet bekend zijn met Functional Medicine. ‘In de Verenigde Staten heb ik de opleiding Functional Medicine gedaan samen met veel artsen en specialisten, waaronder neurologen en gynaecologen. Daar is het gebruikelijk dat artsen met een achtergrond in Functional Medicine in hun praktijk nauw samenwerken met Functional Medicine therapeuten. Het is mooi om te zien dat Functional Medicine in de Verenigde Staten een volwaardige rol in de zorg inneemt. Het is mijn hoop en verwachting dat dit model in de toekomst ook in Nederland vorm zal krijgen. Het begin daarvan zie ik al; Duitsland en België gaan ons al voor. Integraal werkende artsen weten de weg naar mij steeds vaker te vinden. Vooral bij chronische klachten kan Functional Medicine namelijk uitkomst bieden. Laatst zei een arts tegen een patiënt: ‘Ik schrijf je DNA Care voor; maak een afspraak en over een paar maanden hoor ik graag hoe goed het met je gaat.’ Wat een mooi compliment en voorbeeld van de kracht van het combineren van reguliere en complementaire zorg.

Van overleven naar leven

Met DNA Care helpt Roos mensen die (chronisch) ziek zijn om hun vitaliteit en gezondheid te herwinnen. Dat is essentieel, vertelt Roos. ‘De lange weg naar het herwinnen van mijn gezondheid heeft voor mij een carrièreswitch betekend. Ik stelde mijzelf de vraag, wat zou ik doen als alles mogelijk zou zijn? Toen kreeg ik helder wat ik wilde doen. Mensen gaan, wanneer zij hun gezondheid hervinden, echt op zoek: wat wil ik? Als iemand de rijkdom van gezondheid terugkrijgt, zie je vaak dat er een transformatie plaatsvindt. Gezondheid en vrijheid gaan namelijk hand in hand. Gezondheid geeft je toegang tot wat echt jouw hart heeft in het leven. Dat vind ik een van de mooiste dingen: mensen gaan doen wat ze willen omdat ze niet langer beperkt worden. In welke vorm dan ook.’

dna care

Datum: 2 augustus 2020
Interview: Meinte Dirksen (ForYou Media)
Fotografie: Alexandra Haverman (Sandra Haverman)



Bent u geïnteresseerd geraakt?

Neem dan gerust contact op voor meer informatie.

Maak een afspraak Stel een vraag